ढङ्गाको मन

काले तामाङले हातमुख जोड्न धौधौ पर्ने ज्यालामा एक वर्ष लगाएर बाबुसाहेबको घर बनायो । आफ्ना हातखुट्टा चिराचिरा परे तापनि आधुनिक भव्य महलको सौन्दर्य देखेर काले गर्वले गजक्क फुल्यो । प्राणको बाजी राखेर बाँसको भर्‍याङमा दिनभर उभिएर उसले थाङ्का बुनेजस्तै मेहनेत गरेर घर रङ्गायो । त्यसपछि घरभित्र रङरोगन, फर्निचरहरूको व्यवस्थापन, सजावटका सामग्रीहरू स्थापना .....जति परिश्रम बढ्यो, घर त्यति नै भव्य र सुन्दर बन्यो। मिर्मिरे बिहानदेखि जुनेली रातसम्मको मेहनेतले घरवरिपरि फूलको बगैँचा, पानीको फोहरा, कार्पेटमय दूबो, व्यायाम तथा आरामकुर्सीहरू..... घर झनै राम्रो हुँदै गयो । कालेले यति माया र मेहनेत गरेर आफ्नै बच्चा पनि हुर्काएको थिएन ।

एक क्षण पसिना सुकाउन बसेको चौतारोको त माया लाग्छ, कालेलाई आफ्नो पसिनाले वर्षौ लगाएर सुन्दर बनाएको घरको माया नलाग्ने त कुरै भएन । मायाजालमा काले यसरी फस्यो कि घरको भित्तामा कतै दाग लाग्छ कि भनेर उसलाई चिन्ता लाग्दथ्यो ।

लौ त काले, घर बनाएर सकियो । भोलिदेखि आउनुपर्दैन । बाबुसाहेबको शब्दवाणले उसको मुटु छियाछिया भयो । निमेषमै आएको आँधीबेहरीले बालुवाको घरको छतमा बसेको काले भुइँमा पछारियो160।

मालिकसाहेब मलाई ज्याला चाहिँदैन, म भुइँतलाको सबैभन्दा सानो कोठामा बस्छु, घरको स्याहारसुसार गर्छु ।

ए तैँले त्यत्रो सपना देख्न थालिस्? मालिकले ढोका बन्द गर्दै भने – त्यो सानो कोठा त कुकुरको लागि बनाएको हो ।

डा. रविन्द्र समीर का यस साईटमा प्रकाशित रचना (हरु)

1. बन्दका कथा
2. ढुङ्गाको देवता
3. राशिफल
4. लाइसेन्स
5. के छ पारू?
6. आगो
7. ब्रिफिङ
8. दुर्व्यसन
9. अनुभूति
10. कालोपट्टी
11. भाग्य
12. पोइटिङ्ग्रे
13. ईर्ष्याको खेती
14. ढङ्गाको मन
15. पलायन
16. चिडियाखाना
17. अनुत्तरित प्रश्नहरू
18. हिउँको मन
19. गाउँ र सहर
20. रक्सी
21. नियम
22. सफलता
23. सुनामी
24. बाजा
25. आराम
26. पुरस्कार
27. समाजको ऐना
28. झाँक्रीसाइँला
29. जाडोको लुगा
30. हरिलठ्ठक
31. सलाम र फलाम
32. जिन्दगीको परिभाषा
33. शव परीक्षण